Budownictwo

Państwo polskie po zakończeniu drugiej wojny światowej było bardzo zniszczone i potrzebowało programu błyskawicznej odbudowy. Na porządku dziennym były tak zwane czyny społeczne czyli po prostu praca po pracy tyle, że bez wynagrodzenia. Ale w tamtych czasach było to całkowicie zrozumiałe ze względu na ogrom pracy potrzebnej do zrekonstruowania zniszczonego kraju. Kolejnym z pomysłów było wprowadzenie przez władze współzawodnictwa w wydajności pracy. Na porządku dziennym byli tak zwani przodownicy pracy potrafiący wykonywać kilkaset procent normy. Jednakże z czasem okazało się, że tradycyjne metody budowania z cegieł nie są wystarczające i potrzebne są nowe pomysły na szybkie budowanie domów mieszkalnych w związku z ich brakiem na rynku i szybko rosnącą wielkością społeczeństwa. Pomysłem tym okazało się budowanie bloków mieszkaniowych z gotowych prefabrykatów betonowych. Technologia ta powszechnie jest nazywana „wielką płytą”. Budowane w ten sposób osiedla mieszkaniowe posiadają wspólny standard czyli większość bloków jest identyczna a często nawet można spotkać bliźniacze osiedla w ramach jednego miasta. Oczywiście występowanie jednakowych bloków w różnych polskich miastach jest zjawiskiem całkiem powszechnym. Koniec końców okazało, że nawet ta metoda „produkcji” domów okazała się niewystarczająca i wciąż musimy borykać się z ich niedoborem. Ale z drugiej strony musimy zauważyć, że bloki z wielkiej płyty w znaczący sposób poprawiły sytuację mieszkaniową milionów Polaków i wciąż wielu z nim służą w satysfakcjonujący sposób.